Elvis & Presley

Woorden stromen, lachsalvo's klinken. In alle staten zijn we. Het zou aan de stormwind kunnen liggen die inbeukt op de kleine auto zo op weg naar huis. Of omdat het weekend bijna gedaan is en wij er nog niet klaar mee zijn. Maar niets van dat. Wij hebben net in de ogen gestaard van artiesten,... Lees verder →

Prinsessenonderbroeken

'Je mag niet naar huis gaan,' zegt het kleine meisje. Met haar donkerbruine ogen kijkt ze me aan, haar gezichtje vlakbij het mijne. Het is alsof ze in mijn ziel probeert te kijken. Dat mag, ik heb niets te verbergen. Een heel uur lang zat ze als een warm knuffeldiertje tegen mij aan genesteld en... Lees verder →

Liefde is niet genoeg

Ontroering, vapeurs, plaatsvervangende jaloezie, verliefdheid en onverdroten wellust worden aangekondigd voor de literaire avond Saint Amour. Het is alweer de 26ste editie. Schrijvers raken niet uitgeschreven over de liefde. Zangers raken niet uitgezongen over de liefde. Mensen blijven verlangen naar de liefde. In de stad duiken er overal rode harten op, ze hangen aan relingen... Lees verder →

Beschermvrouw van de avondjogsters

Maria staat bewegingloos en bleek in het donker van de voormalige pastorietuin. Het is omdat ik al vertrouwd ben met haar aanwezigheid daar, dat ik niet schrik van het silhouet dat zich aftekent in de schaduwen. Vroom houdt ze haar handen voor zich gevouwen, de ogen ten hemel gericht, stil als een standbeeld. Ze ìs... Lees verder →

Computer says no

Er is een nieuw tijdperk aangebroken in onze dorpsbibliotheek. Het tijdperk van de zelfscanner. Dat past ook bij de bib, want het is een groot modern gebouw met veel glas en een strak design. Het is handig hoor, die scanner. Super efficiënt. De baliemedewerkers kunnen zich nu met andere dingen bezig houden dan omgang met... Lees verder →

20 jaar later

“Ik kom gewoon in jeans, niet te sjiek hé, Petra,” stuurt ze mij vlak voor we elkaar zien in het restaurant. Ik moet lachen. Echt iets voor Leen. Misschien houdt ze rekening met de mogelijkheid dat ik een chichi madame geworden ben. Ik antwoord dat ik heel casual zit te wachten in het achterste hoekje... Lees verder →

Sprankel

Scène 1 – Onderweg in de auto – begin december Op een grijze, regenachtige vrijdag rijden we naar Rotterdam. Twee vriendinnen, L & P, op weekend, babbelend in de auto. Ik vermijd het een hele tijd om over mezelf te vertellen. Maar een hartsvriendin maak je niets wijs. We zijn al bijna aan de Nederlandse... Lees verder →

Momenten

Ergens tussen oud en nieuw las ik woorden van Jorge Luis Borges, Argentijnse dichter, schrijver, essayist. De mens is al 34 jaar dood, maar hij was zo vriendelijk om als 85-jarige neer te schrijven welke inzichten hij verworven had over het leven, welke dingen hij graag vroeger had ingezien. Het lezen van zijn woorden, met... Lees verder →

Nefast voor de feestvreugde

Spoiler alert. Het lezen van deze Levenskunst kan nefast zijn voor uw feestvreugde. De laatste weken van het jaar en de eerste van het nieuwe jaar: ik vind er weinig aan. En elk jaar precies een beetje minder. Dat zou je vroeger niet gedacht hebben als je mij bezig zag. Ik was de grote versierder.... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑