F**k Valentijn

“Ik sprak afgelopen week een vrouw die zo verliefd en gelukkig was,” zegt ze tussen de zaterdagmiddag tapas door. Buiten is het koud, binnen aangenaam warm en de tapasbar zit propvol. “Die vrouw strààlde. En ik dacht bij mijzelf, nee, dàt voel ik zelf niet. Niet op die manier. Is dat nu normaal?” gaat ze... Lees verder →

De beste versie van mezelf

Ik plofte neer op het bed van de hotelkamer, helemaal alleen aan de andere kant van de wereld. 18.000 kilometer van huis, 30 uur reizen langs 5 luchthavens. Tijd was een vaag begrip geworden na zoveel uren onderweg, een aaneenschakeling van heerlijke (not!) vliegtuigmaaltijden, films op het entertainmentsysteem en hazenslaapjes in een ongemakkelijke houding. Op... Lees verder →

Zie je het dan niet?

Hallelujah! De klok heeft middernacht geslagen, het vuurwerk is verschoten, de laatste ijsstronk gegeten, ... Kunnen we dan nu de draad weer oppikken, aub? De draad van vorig jaar of een nieuwe draad voor mijn part. Als het maar ‘nen draad’ is, want zo met eindejaar lijkt mijn draad een beetje verloren. Zowat overal en... Lees verder →

De Delhaize poeper

Vanuit mijn ooghoeken zag ik de man naderen. Ik was boodschappen aan het inladen. Op de parking van de Delhaize. “Aha, jij hebt zeker een feestje gepland?” klonk de stem van de wildvreemde. Mijn boodschappentassen konden inderdaad niet verhullen dat dit de shoppingoogst was van iemand die ging koken en aperitieven. Maar dat deze wildvreemde... Lees verder →

De grote onthulling

Ik kon en wou het niet geloven. Echt niet. Ze loog. Ik was net geen 7 en een meisje uit de klas zei me nogal zelfgenoegzaam, zo eventjes tussendoor: “Sinterklaas bestaat niet. Dat heeft mijn mama gezegd.” Ze had er plezier in om mij dat te onthullen, dat weet ik nog. Een soort paniek maakte... Lees verder →

“Shit, zitten hier krokodillen?!”

Daar stond ik dan, aan de oever van de Nijl. Ergens in Oeganda. Op mijn blote voeten. Ik staarde met grote ogen naar het water. Het water dat vervaarlijk raasde. En ik vroeg me af wat me bezield had om me in dit avontuur te storten. Letterlijk en figuurlijk. Waar was ik aan begonnen? Ik... Lees verder →

Alles is hetzelfde. Alles is anders.

“Schrik niet,” zegt ze, zich nog even half verschuilend achter de voordeur wanneer ik die regenachtige zondagvoormiddag aanbel. We hebben elkaar alweer een maand of twee niet gezien. En zo komt het dat vriendin B in de deuropening verschijnt met een kaal hoofd. Weg zijn de halflange blonde haren. Dat ging zo. Ergens eind september... Lees verder →

Stille held

Ik ken mijn overgrootvader Edouard, Warre, vooral van de foto op zijn oudstrijdersgraf op het kerkhof in het dorp. Als kind al fascineerde dat beeld mij. Die serieuze maar toch zachte blik van hem, poserend in soldatenuniform in een fotostudio. Hij was niet uitgeloot om naar het front te gaan, maar hij deed het toch.... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑