Leef-tijd

Wat een rotwereld, rotpolitici, rotweer, rotfiles, rot weet ik veel. En nu is het ook nog mijn rotverjaardag, weer een jaar dichter bij die rotdood. Wat een rotmiserie is dit rotleven op deze rotplaneet in dit rotmelkwegstelsel. Rotzooi! Het was maar om te lachen hé, die rotintro. Maar ze bestaan wel, mensen die alles rot... Lees verder →

8,99 jaar

De muur is rood. De zitbank is rood. De servetten zijn rood. De tomatensaus op de pizza is rood. De truitjes van mijn tafelgezelschap zijn rood, want het is Rode Neuzen Dag. Ik val uit de toon in tinten blauw. Maar daar geven Loes en Roos niet om. We hebben net grofweg berekend dat Loes... Lees verder →

Seepje

Het lijkt alsof er een Poltergeist rondwaart in mijn huis. Zowat alle keukenkasten staan open, de zetel in de living is verschoven en het kleine boekenrek heeft zich verplaatst naar de slaapkamer. Het is gelukkig niet het werk van een klopgeest. Wel van mijzelf, de ongeorganiseerde kuiser die als een wervelwind door de kamers waait.... Lees verder →

Une belle famille

Ik ontdekte het kleine restaurant tijdens een zomerse omzwerving in d’Ardennen, in een dorpje dat je makkelijk voorbij rijdt op de hoofdweg langs de Maas. Een afslag brengt je verder weg van het water over kasseistraten naar een verrassend groot dorpsplein, in de schaduw van een hoge rots met daarop de restanten van een burcht.... Lees verder →

Mirakel ochtend

Het is kwart na zes. ’s Ochtends. En ik zit aan mijn schrijfbureau. Alles is stil. De lichten in de omliggende huizen zijn nog uit. De bewoners van de in duisternis gehulde huizen draaien zich nog een keer om terwijl de halve maan aan de hemel staat. Het is door de badkamerman dat ik op... Lees verder →

Zo’n Patrick, da’s wel handig

Ik wou dat ik een knop had. Of wat dan ook om mijn hoofd minder vol te maken als het nodig is. Mijn gedachten zijn soms als stapelwolken. Ze komen aandrijven en groeien de hoogte in. Vaak lossen ze snel weer op, maar soms blijven ze langer hangen. En dan wordt denken piekeren. De gedachten... Lees verder →

Kleine berichtjes

Op kleine gele briefjes kribbelden we onze top secret boodschappen aan elkaar. Met codenamen en al. En wat ben ik blij dat ik die kleine vodjes papier heb bijgehouden. Nu ik 28 jaar later de boodschapjes lees die mijn broer en ik met elkaar uitwisselden komt die tijd terug. En moet ik glimlachen wanneer ik... Lees verder →

Angstlust

Het begint met voetstappen op de krakende vloer achter de slaapkamerdeur. De deur die onheilspellend open zwaait. Een schaduw tekent zich af op de muur. In het duister klinkt dreigend gefluister, iets komt binnen en beweegt laag tegen de vloer rond het bed. En dan, oh horror, een hand die het dekbed vastgrijpt. “Geef me... Lees verder →

Lekker zelluf doen

Door de aders van Bas stroomt geen bloed, maar redbull. Hij is de CEO van een succesvolle KMO in software en heeft nogal uitgesproken meningen over ‘de dingen’. Als een duracel konijn huppelt hij op de tonen van Dancing in the dark het podium op voor het congrespubliek. Bas is een rasechte Nederlander en neemt... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑