Soms is het gewoon shit

Twee boeken liggen naast elkaar. Het ene is groenblauw, het andere oranje. Het oranje exemplaar heeft het over ‘De edele kunst van not giving a fuck – De tegendraadse aanpak voor een goed leven.” Het andere - appelgroenzeeblauwe - exemplaar kopt ‘Give a fuck – waarom het leven beter is als je er wél om... Lees verder →

Levensweg

Mijn auto is geel en gevuld met kinderen. Een drieling en nog een nakomertje. De weg van het leven zit vol verrassingen. Ik had advocaat kunnen worden, maar koos voor modeontwerpster, omdat me dat toffer leek. Het riante loon laat ik schieten. Loes keurt mijn keuze goed. "Ja, advocaat is zo saaaaaai!". We draaien aan... Lees verder →

Trance

Op het moment dat de lange, ranke man in de roze trui de spirituele beats door de boxen laat galmen met een steeds herhalend ‘hare krishna, hare krishna’ weet ik dat ik hier niet op mijn plaats ben in de voormalige nonnenkapel. Het is maar de vraag of ik überhaupt op mijn plaats kan zijn... Lees verder →

SOS Amazone

Diep onder het hoge bladerdak in meer tinten groen dan ik ooit gezien heb, volgt ons kleine groepje in de voetsporen van BriBri. Fabrizio heet de kleine forse man eigenlijk, maar wij mogen BriBri zeggen. Hij is niet lang naar school geweest. Maar hij weet veel. Hoe je jungle popcorn maakt bijvoorbeeld. Men neme een... Lees verder →

Wij zijn nog maar 26

“The night is young and so are we!” neuriën we vrolijk ergens ‘s avonds (nog niet zooo) laat op wandel door de straten van Edinburgh. ‘We’, dat zijn Alessandra en ik. Een Italiaanse en een Belgische, in Schotland. Op onze jaarlijkse reünie, doorgaans ergens in een Europese stad. Bijna 21 jaar hechte vriendschap, sterker dan... Lees verder →

Niks te geven

"Een reminder voor mezelf en alle mensen rondom mij. Dat ik mezelf eerst zet. En dus wat vaker 'nee' zeg. Dat wie me geen energie geeft, er van mij momenteel ook geen zal krijgen. Dat ik spaarzaam om ga met wat ik te geven heb," schrijft K op haar Facebookpagina. Klaar en duidelijk. En ik... Lees verder →

Meisjesharten

Ze danst met een overgave die aandoenlijk is. Haar fijne armen en benen volgen een patroon van bewegingen, haar gezichtje toont concentratie en emotie terwijl ze mee lipt met Miley Cyrus op “Nothing breaks like a heart”. Een stevige beat met een gevoelige boodschap. Acht is Loes nu en ze heeft voor deze zomervakantie haar... Lees verder →

Meisje, tot gauw

"Ze vroegen me in een sessie wat mijn droom zou zijn," vertelt vriendin B. "Maar wat voor zin heeft het om over dromen te praten?". Het is negen maanden na het telefoontje waarin ze me vertelde dat ze borstkanker had. Ze vond het zo lullig om mij dat over de telefoon te vertellen en ze... Lees verder →

Stoute kinderen

Felix en Fons zijn stout. Tot grote wanhoop van hun ouders. De twee blonde krullenkoppen hollen rond in de interieurwinkel. Ze ploffen zich in zeteltjes en bewegen zich als kleine tornado’s langs rekken met breekbaar spul. Samen met de andere klanten leer ik hun namen omdat de vader ten einde raad roept: “Felix, Fons, ik... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑