"To live is the rarest thing, most people just exist" (Oscar Wilde)
Kreeft in curry nage met romanesco. Oesters met mango, chili en passievrucht. Meringue kerstboom met praliné. De decembereditie van het supermarktmagazine is een aaneenschakeling van overdadige feestgerechten. 'Gewoon' is blijkbaar niet goed genoeg, al vraag ik me af hoeveel mensen zich effectief wagen aan het prepareren van de tartaar van hert met gepekelde walnoten en... Lees verder →
Ik geloofde hem eerst niet toen hij omhoog wees naar een helder punt in de nachtelijke hemel en zei: “Dat is Mars.” Hij had gelijk. Natuurlijk had hij gelijk. Claudio was opgegroeid onder de schitterende sterrenhemel zonder licht- en luchtvervuiling en kende zowel het uitgestrekte land rond de boerderij als de constellaties hoog boven ons... Lees verder →
Kom, neem mijn hand. Of nee, dat mag nu niet. Laat mijn hand los. Wandel, klauter mee langs steile, modderige paadjes in een ondoordringbaar woud hier heel ver vandaan. We schuiven weg, vallen op ons gat. Tot we de reus vinden en nederig neerknielen. Wat je ook doet, kijk hem niet in de ogen. En... Lees verder →
Levenskunst 