"To live is the rarest thing, most people just exist" (Oscar Wilde)
Op warme zomernachten had ik als tiener de gewoonte om, wanneer iedereen in huis gaan slapen was, nog een tijdje op de smalle vensterbank van mijn raam te zitten en naar de nachtelijke hemel te kijken. Soms luisterde ik daarbij naar muziek. Andere keren luisterde ik naar de nacht. Niemand die wist dat ik daar... Lees verder →
Vandaag zag ik de herfst komen aanwaaien. Het sneeuwde bladeren uit de hoge boom in mijn tuin. In een impuls ging ik languit in het gras liggen en keek naar boven. Kleine verdroogde blaadjes dwarrelen naar beneden. Ze maken snelle pirouettes in de lucht, tot ze landen op het gras, licht als een pluimpje. Ik... Lees verder →
Ergens onderweg in dit bevreemdende 2020 zijn we in juni beland. Zo ineens. De maand staat te lezen op de kalender in mijn keuken, maar ook in de wind die het opschietende graan streelt, in het gezoem van de bijen langs de Lavandula en de Nepenta, in de droge barsten in de grond en in... Lees verder →
Levenskunst 