Ga nu maar weg

Ik weet dat ge weer weg zult gaan, dat doet ge altijd. En ge komt ook weer terug. Dan vind ik u een tweetal dagen gezellig - soms zelfs schoon vanuit een bepaald perspectief bekeken - voor ik u alweer beu ben en vurig uitkijk naar uw vertrek. Als het kon zou ik eigenhandig uw... Lees verder →

Musketiers

Ons pact moet zo’n twaalf jaar geleden gesloten zijn. Volgens mij begon het die middag toen we met z'n drieën ontsnapten van ons bureau en weg zouden blijven voor een lunchpauze die meer op een halve dag congé leek. Het was een – achteraf bekeken brave – daad van protest. De grote baas had nogal... Lees verder →

Ik gaf hem water. Hij gaf mij bloemen.

Ik herkende hem eerst niet. Een jaar eerder had ik hem nogal meedogenloos verwijderd, omdat hij te dominant was. Hij nam teveel ruimte in. Ik had hem ontworteld – dacht ik - en in stukken gebroken. En ik had niet gedacht dat hij terug zou komen. Maar daar was hij. Een doorzetter blijkbaar. Een heel... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑