Kleine berichtjes

Op kleine gele briefjes kribbelden we onze top secret boodschappen aan elkaar. Met codenamen en al. En wat ben ik blij dat ik die kleine vodjes papier heb bijgehouden. Nu ik 28 jaar later de boodschapjes lees die mijn broer en ik met elkaar uitwisselden komt die tijd terug. En moet ik glimlachen wanneer ik in zijn stuntelige handschrift lees hoe hij heeft beslist om mij zijn schildpad knuffelbeest toe te vertrouwen, omdat ik op de kermis eens niets gewonnen had en hij wel. “Hij heet Stoffel. Verzorg hem goed, want het is een baby.” Op de achterkant van het briefje stel ik voor om er een beurtrol van te maken, co-ouderschap avant la lettre. Mijn tere hart wou hem niet scheiden van de geliefde schildpad baby maar ik wou het lieve gebaar ook niet afwijzen.

Noem me sentimenteel, maar die gele papiertjes hebben elke opkuisbeurt van mijn latere tienerbureau overleefd. Ik kon dat niet weggooien.

Toen al wist ik dat de soms op het eerste gezicht niet zo bijzondere kattebelletjes met de jaren alleen maar aan betekenis zouden toenemen, als schaarse overblijfselen van iets dat definitief vervlogen zou zijn. Preventieve archeologie voor herinneringen die ik wilde vasthouden en koesteren.

Als tiener had ik een grote schoendoos gepimpt als herinneringsbox. De doos zit vol kleine berichtjes en kaartjes. Grappige opdrachtjes die papa geschreven had bij de kerstcadeaus, lieve en zotte berichtjes van mama, onnozele tekstjes die mijn schoolvriendin en ik naar elkaar gooiden tijdens saaie lessen, zelfs een poëtisch schrijfsel van een jongen die verklaarde dat hij zijn leven voor mij zou geven (ik vermoed dat zijn aanbod niet meer geldt).

Het leven hangt vandaag aaneen van de berichtjes. Alleen kan ik ze niet meer in een doos steken, want ze vervliegen in cyberspace en ze zijn bijlange ook allemaal niet zo van archeologische waarde. Hoewel, dat dacht ik van sommige papieren kribbels eerst ook niet. Ik doe het dus soms toch: een mailtje of whatsappke bijhouden dat uitsteekt boven de rest. Omdat ik weet dat ik de woorden opnieuw zal koesteren wanneer ik ze op een dag herlees. Handgeschreven boodschappen zijn er gelukkig af en toe ook nog. Een paar weken geleden ontving ik een lief kaartje. Onverwacht. Zomaar. Of nee, niet zomaar, want de boodschap was raak. Dat ik bijna stond te snotteren van blijheid, whatsappte ik de zender (ja, toch maar digitaal).

Ik moest denken aan dat gedichtje van Toon Tellegen waarin de vlinder beschrijft aan de mier wat ‘mooi’ is: “Wanneer je iets ziet of hoort en het is net alsof iemand je hart aait.” Ja, zo voelde het.

You made my day! tik ik. En dat maakte de zender dan ook weer heel blij. Dat kaartje hou ik een leven lang bij. Ik heb zo ook een paar boeken die ik nooit of te nimmer kwijt wil omdat de gevers het zorgvuldig voor mij kozen en er een boodschap in schreven (en het ook nog eens fantastische verhalen bleken te zijn). Zelfs als ik ooit naar een rusthuis verkas, pak ik ze mee. Samen met de herinneringsdoos.

Een oprecht gemeende boodschap schrijven voor iemand – hoe kort ook – even uitstijgen boven de stroom der dingen, kan veel betekenen. We beseffen vaak niet eens hoeveel. Een vroegere collega bedankte me een tijd geleden voor het goodbye berichtje dat ik neergepend had: “Hoe vreemd het ook mag klinken, ik heb het elke dag bij me. Als geluksbrenger.” Ik had geen idee dat mijn woorden zo’n impact zouden hebben. Ik ben blij dat ik ze geschreven heb.

Kleine berichtjes zijn niet klein.
Je kunt er iemands hart mee aaien.

 

 

6 gedachten over “Kleine berichtjes

Voeg uw reactie toe

  1. Ooh Stoffel de schildpad!… lang geleden fietste ik op zaterdag namiddag van Hofstade naar Elewijt. Dat deed ik vaak op zaterdag om je overgrootmoeder, “moeke Puk”, te gaan bezoeken. Onderweg zat er een schildpad op de rijweg. Ik nam hem mee op de fiets (op het bagagerek) in de hoop dat hij bij moeke kon wonen. Natuurlijk mocht dat! Ze noemde hem Stoffel en bleef jàren lang bij haar.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: