Ik durfde niet kijken, deed het toch

‘Breekt je hart, verscheurt je ziel,’ zou de korte recensie kunnen zijn van de documentaire ‘For Sama’. Ik durfde niet kijken, deed het toch. De bommen knallen door het tv-scherm. Ik proef het stof, ruik het ijzerachtige bloed, hoor het gehuil. Twee jongens met stoffige gezichten knielen neer bij hun kleine broer. Ze geven hem... Lees verder →

Hoort ge mij?

Dreigend til ik de laptop richting raam. Aan de andere kant van het scherm lacht Edgard om mijn manoeuvre. Ik hoor hem, maar hij hoort mij niet. ‘Wacht,’ zucht ik tegen dovemansoren en schakel over op plan B. En C en D. Zo gaat dat (of niet), digitaal overleggen. De gemiddelde digitale vergadering start als... Lees verder →

Soms vraagt een mens zich af

Soms vraagt een mens zich af. Hoe het in godsnaam overleven. De nacht vol boze dromen. Een wekker om half zeven. De stem van Luc De Vos schalt door de supermarkt, over alle gemaskerde mensen heen. Niemand geeft de indruk de woorden te horen. Soms vraagt een mens zich af. Ik luister tussen de winkelrekken... Lees verder →

WTF?!

Ik ga er geen doekjes om winden. Current mood is dat ik het beu ben. Dit. Dit hele coronading en wat het doet met onze levens. Het gefilosofeer over de goeie dingen die het vieze virus teweeg brengt, hoe ze spreken over het nieuwe normaal dat ik niet normaal wil vinden, de ‘wij missen je,... Lees verder →

De man met de baard

Hij ijsbeerde altijd naast de verkeerslichten. Dat deed hij al een aantal jaren, de man met de baard. Zijn versleten rugzakje lag vlakbij hem op de smalle verkeersberm. Hij liep daar dan met zijn blik naar beneden gericht. Wandelde de paar meter op het smalle strookje aan het - toen nog - drukke kruispunt op... Lees verder →

Nachtdieren

In het oranje schijnsel van de straatlamp staat een man. Hij staart naar de straatstenen. Ik nader hem, op een rustig drafje, met een klein beetje argwaan. Veel later op de avond dan voorzien heb ik mijn loopschoenen aangetrokken. Er is niemand. Behalve de man die naar de grond staart. Wanneer ik hem passeer, kijkt... Lees verder →

Tsjilp tsjilp

De lente blaast warm en koud. Tussen helderblauwe lucht en mist. Elk jaar wacht ik vol ongeduld op deze seizoenswissel, maar het voelde nog nooit zo vreemd. Op een late namiddag, amper beseffend welke dag het eigenlijk is, zit ik op de dorpel van mijn voordeur in de zon. Met een boek op mijn schoot... Lees verder →

Sittin’ on the dock of the bay

Het landschap is gehuld in schaduwen. Dikke regendruppels vallen neer op de voorruit, vergezeld door het monotone geluid van de ruitenwissers. Ik rij, alleen in de auto, de weg voor mij uitgestrekt. De avond heeft de regen mee gebracht, na een dag vol herfstzon. Hoewel het druk is op de snelweg, geniet ik van deze... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑