Stil(leven)

Mijn stappen weerkaatsen in echo’s aan het verlaten tankstation. Dat is me nooit eerder opgevallen. Allicht omdat die echo altijd verloren ging in het geraas. Het moet 100 jaar geleden zijn sinds het hier aan de steenweg zo stil was. Het is bijna half 7 ’s avonds en ik ben één van de weinige mensen... Lees verder →

Het stille weten

Eén voor één komen we op onze kousevoeten binnen en rollen ons matje uit in een grote cirkel op de vloer van de turnzaal. Iedereen heeft zowat zijn vaste plek en één plaats wordt steevast voorbehouden voor onze yoga lerares Hélène. Stipt om 20.30 uur komt ze als laatste binnen en plaatst vier kaarsjes in... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑