Mirakel ochtend

Het is kwart na zes. ’s Ochtends. En ik zit aan mijn schrijfbureau. Alles is stil. De lichten in de omliggende huizen zijn nog uit. De bewoners van de in duisternis gehulde huizen draaien zich nog een keer om terwijl de halve maan aan de hemel staat. Het is door de badkamerman dat ik op dit ontiegelijk vroege uur al uit mijn warme nest ben gekomen. Een mens moet wat overhebben voor een renovatie: geld en vroeg opstaan voor de levering. Ik weet het, dat ‘vroeg’ is relatief. Voor mensen met kleine kinderen of vroege shiften is zes uur niks om over te jammeren. Maar voor mij is alles voor 7 uur nacht. Ik ben niet het type dat bij het gemekker van de wekker uit bed springt. Ik protesteer zachtjes, snooze en wanneer ik het echt niet meer kan uitstellen rol ik naar de rand, traag. Lijf komt recht. Been één raakt de grond. Been twee. Opstaan.

Toch zit ik daar, op mijn schrijfplek, wachtend op de levering. Mijn reflectie in het raam als enige gezelschap. De radio staat zachtjes aan. Een kop sterke koffie dampt. En er gebeurt iets raar. Ik pak mijn pen, mijn schriftje en begin notities te maken. Er is focus.

Terwijl mijn lijf een kwartier eerder nog diep onder het dekbed genesteld wilde blijven, voel ik nu een concentratie waarvan ik dacht dat ik ze op dit uur gewoon niet kon hebben.

De levering laat op zich wachten en ik ga gewoon door met het opschrijven van ideeën. Ik doorblader een boek, maak notities. Man, wat ben ik productief, zo vroeg op de dag! Zelfs om op reis te gaan – en dat is toch niet bepaald een straf voor mij – sta ik voor een vroeg vertrek met een mottig gevoel op. En look at me now, schrijvend, in afwachting van de badkamerman die gerust nog even weg mag blijven. In de naburige huizen gaan ondertussen lichten aan. De dag trekt zich op gang. Ik haal mij een boterham met choco en zet mij weer aan het bureautje in het zachte licht van de lamp. Buiten wordt de lucht klaarder, de maan vervaagt. Het laatste stukje nacht is verdreven. Daarmee verdwijnt ook stilaan de vreemde ochtendbetovering. En ik vraag me af: zou ik dit opnieuw kunnen? Extra vroeg opstaan en voor de werkdag begint iets doen dat verder gaat dan het eten van een boterham met choco?

Volgens Hal Elrod kan ik het, en gij ook! Als we maar doorzetten. De eerste 10 dagen zullen ondraaglijk zijn, de volgende 10 ongemakkelijk. Doe er nog eens 10 bij en ik heb een nieuwe gewoonte. Meer nog, ik zal de basis gelegd hebben van een nieuw, succesvoller leven waarin ik mijn dromen waar maak. En dat alles dus voor 8 uur ’s ochtends. Hal kan het weten, want hij schreef het boek Miracle mornings en is nu een persoonlijke ontwikkelingsgoeroe die zelfs in The Today Show zijn parlé mag gaan doen. Terwijl anderen voor het krieken van de dag sporten, schrijven, mediteren, lezen, yoga doen, lig ik mijn potentieel te verslapen. Ik ben meer iemand voor Miracle evenings, maar daar wil Hal niet van weten. De transformatie naar een succesvol leven moet ’s ochtends. Het is de ochtend die de koers voor de dag bepaalt.

Er is blijkbaar een publiek voor te vinden. De boeken van Hal Elrod verkopen als verse pistolets op een zondagmorgen. Ondertussen heeft hij ook al afgeleiden over Miracle mornings voor ondernemers, voor makelaars, voor schrijvers, voor mensen die hun relatie willen verbeteren en zo zal hij nog wel wat bedenken. Overal online vind je communities en getuigenissen van mensen die beweren dat de vroege start wérkt. Dat ze energie krijgen van een ochtendjogging, van het bijhouden van een morning journal waar ze in schrijven voor de kroost opstaat. Zelfs het in alle rust drinken van die eerste kop koffie in een nog stil huis doet voor velen wonderen (al kan je dat ook zonder goeroe wel bedenken). Goed voor hen. Het verschil is dat ik geen kroost te verzorgen heb.  Er is altijd rust wanneer ik opsta. En met de beste wil van de wereld: de paar keer dat ik een poging deed om ’s ochtends te lopen in plaats van ’s avonds voelden mijn benen als lood. Het lijf wou gewoon nog niet mee. Bioritme bestaat.

Elrod zou natuurlijk zeggen dat ik het minstens 21 keer na elkaar moet proberen, want pas dan wordt het een gewoonte. Stilte, affirmatie, visualisatie, sport, lezen, schrijven: dat zijn de 6 stappen die hij voorschrijft. Voor opgevers is hij bikkelhard. Wie toegeeft aan het eigen comfort en oude gewoontes – zoals 8 uur slapen – zal niet veel bereiken in het leven. Hij zal mij dus wel als een loser beschouwen. Dat vind ik best. Maar ik zal tenminste uitgerust zijn en minder wallen hebben dan al die super-vroege-ochtendmensen die slaap laten schieten.

De ochtend na mijn onverwachte Miracle morning is er al heel wat minder mirakel. Ik sta op om 7 uur. Mijn living staat vol grote pakketten van de badkamerlevering. Eventjes denk ik aan alle dingen die ik al had kunnen lezen of schrijven als ik om 6 uur uit mijn nest was gekomen.

En dan schud ik die gedachte van me af. Ik laat me geen schuldgevoel aanpraten door die Elrod met al zijn targets, opdrachten en zelfaffirmaties. Die mens bezorgt mij stress! Mirakelmomentjes mogen voor mij doorheen de dag komen, zonder dwang. Maar onder de dikke marketinglaag snap ik het basisidee wel: je kunt jaren over iets dromen of zagen, als je er geen tijd voor maakt, dan zal het niet gebeuren. Om iets systematisch aan te pakken heb je routine en rituelen nodig, zodat je het incorporeert in je leven. Of dat nu ’s morgens of doorheen de dag of ’s avonds is, doet er niet zo toe. Als je het maar doet.

En zo kruip ik ’s avonds weer achter mijn schrijfbureautje, aan het grote raam, in het zachte licht van de bureaulamp, met zicht op de maan die zo mooi aan de nachtelijke hemel prijkt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: