De ruime marge

Maanden voor we met z’n allen in deze vreemde toestand belandden, begon er een idee te broeien in mijn hoofd. En ook wel in mijn hart. Die twee werken soms met, soms tegen elkaar. Maar deze keer begonnen ze elkaar te versterken. Langzaam ging dat, maar gestaag. Een soort klaarheid kwam voort uit die samenzwering... Lees verder →

Mirakel ochtend

Het is kwart na zes. ’s Ochtends. En ik zit aan mijn schrijfbureau. Alles is stil. De lichten in de omliggende huizen zijn nog uit. De bewoners van de in duisternis gehulde huizen draaien zich nog een keer om terwijl de halve maan aan de hemel staat. Het is door de badkamerman dat ik op... Lees verder →

Wij zijn nog maar 26

“The night is young and so are we!” neuriën we vrolijk ergens ‘s avonds (nog niet zooo) laat op wandel door de straten van Edinburgh. ‘We’, dat zijn Alessandra en ik. Een Italiaanse en een Belgische, in Schotland. Op onze jaarlijkse reünie, doorgaans ergens in een Europese stad. Bijna 21 jaar hechte vriendschap, sterker dan... Lees verder →

De windtelefoon van meneer Sasaki

Hij zit stil, zegt niet veel. Zij gesticuleert, neemt grote happen van een chocoladebroodje. En ik kan maar niet uitmaken of ze op het punt staat om in lachen of huilen uit te barsten. Woorden zonder klank stromen uit haar mond die kauwt en half roept. Ik hoor het niet, want ik zit achter het... Lees verder →

De kleine schrijfster

Elf was ik. En dolgelukkig met mijn elektrisch ‘typmachien’. Computers waren nog geen huisapparatuur – wat klinkt dat prehistorisch! – en ik had centjes gespaard voor mijn typmachien. Want ik ging schrijfster worden. En schrijvers maken boeken. Dat nam ik dus ook letterlijk. A4 papier sneed ik keurig in twee, en lijn na lijn, vel... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑