De grote onthulling

Ik kon en wou het niet geloven. Echt niet. Ze loog. Ik was net geen 7 en een meisje uit de klas zei me nogal zelfgenoegzaam, zo eventjes tussendoor: “Sinterklaas bestaat niet. Dat heeft mijn mama gezegd.” Ze had er plezier in om mij dat te onthullen, dat weet ik nog. Een soort paniek maakte... Lees verder →

Er was eens …

Er was eens een bos. Het was een bos zoals er wel meer bossen zijn. Maar die avond hing er iets speciaals in de lucht. De geur van barbecuekruiden, maar ook nog iets anders. Iets magisch. Hoewel het al oktober was en de bladeren aan de bomen hun kleurenpracht toonden, voelde het helemaal niet als... Lees verder →

“Waar is jouw kindje?”

Het meisje moet een jaar of vijf zijn. Met haar korte beentjes trapt ze energiek het fietsje – met ondersteunende zijwieltjes – vooruit zoals alleen kleuters dat kunnen doen. Aan mijn voordeur op het pleintje, waar ik net de bloemen aan het gieten ben, houdt ze halt. Ik ken haar. Het is een guitig kind,... Lees verder →

11 kinderen en geen man

Het is weer eens wat anders. Een lange autorit met een zesjarige op de achterbank. Niet zomaar een zesjarige. Ik vervoer vandaag een kostbaar persoontje, mijn metekind Loes. Comfortabel zit ze op haar verhoogd zitje, veilig vastgeklikt, haar beentjes over elkaar gekruist als een echt dametje. Onze eerste uitstap samen, enkel zij en ik. Ze... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑