Hemelzwerver

Door de nachtelijke hemel scheurt ze, een grote klomp ijs, stof en gas. Een wetenschapper in de jaren 50 beschreef haar soort als een vuile sneeuwbal. Een veel oudere wetenschapper-filosoof had het 2300 jaar geleden over een ster met lange haren. Het eerste klinkt als een originele belediging, het laatste als een halve liefdesverklaring. Verhit door de zon... Lees verder →

De ruime marge

Maanden voor we met z’n allen in deze vreemde toestand belandden, begon er een idee te broeien in mijn hoofd. En ook wel in mijn hart. Die twee werken soms met, soms tegen elkaar. Maar deze keer begonnen ze elkaar te versterken. Langzaam ging dat, maar gestaag. Een soort klaarheid kwam voort uit die samenzwering... Lees verder →

Stil(leven)

Mijn stappen weerkaatsen in echo’s aan het verlaten tankstation. Dat is me nooit eerder opgevallen. Allicht omdat die echo altijd verloren ging in het geraas. Het moet 100 jaar geleden zijn sinds het hier aan de steenweg zo stil was. Het is bijna half 7 ’s avonds en ik ben één van de weinige mensen... Lees verder →

Nachtgedachten

Twee uur ’s nachts. Ik sta voor het raam in de living. Even maar. Want ik wil mijn bed weer in. Het is geen uur om wakker te zijn. En toch ben ik het. Als met een vingerknip werd ik weggerukt uit het land der slapenden. Klaar wakker. Ik draai, keer, zucht, sta op. Wandel... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑