Henri

‘Je n’aime pas la perfection,’ vertelt gastvrouw Isabelle bij het ontbijt in het houten huis van haar en haar man Benoît op een heuvel in het hartje van d’Ardennen. Ze houdt van grillige vormen, van natuurlijke structuren, liever een afwijkende lijn dan een rechte. Dat zie je in de lampen die ze maakt van doorzichtig... Lees verder →

Stil(leven)

Mijn stappen weerkaatsen in echo’s aan het verlaten tankstation. Dat is me nooit eerder opgevallen. Allicht omdat die echo altijd verloren ging in het geraas. Het moet 100 jaar geleden zijn sinds het hier aan de steenweg zo stil was. Het is bijna half 7 ’s avonds en ik ben één van de weinige mensen... Lees verder →

Tsjilp tsjilp

De lente blaast warm en koud. Tussen helderblauwe lucht en mist. Elk jaar wacht ik vol ongeduld op deze seizoenswissel, maar het voelde nog nooit zo vreemd. Op een late namiddag, amper beseffend welke dag het eigenlijk is, zit ik op de dorpel van mijn voordeur in de zon. Met een boek op mijn schoot... Lees verder →

Prinsessenonderbroeken

'Je mag niet naar huis gaan,' zegt het kleine meisje. Met haar donkerbruine ogen kijkt ze me aan, haar gezichtje vlakbij het mijne. Het is alsof ze in mijn ziel probeert te kijken. Dat mag, ik heb niets te verbergen. Een heel uur lang zat ze als een warm knuffeldiertje tegen mij aan genesteld en... Lees verder →

Nefast voor de feestvreugde

Spoiler alert. Het lezen van deze Levenskunst kan nefast zijn voor uw feestvreugde. De laatste weken van het jaar en de eerste van het nieuwe jaar: ik vind er weinig aan. En elk jaar precies een beetje minder. Dat zou je vroeger niet gedacht hebben als je mij bezig zag. Ik was de grote versierder.... Lees verder →

Het buitenbeentje-syndroom

Dat ik kalm, verlegen en zelfs gereserveerd kan overkomen. Maar dat er een innerlijke vlam en passie in mij zitten die echt kunnen schitteren. Dat ik een hoog risico loop om misbegrepen te worden. Maar op mijn best diepgaand communiceer met anderen en veel vreugde en inspiratie vind bij gelijkgestemde zielen. Dat ik me bij... Lees verder →

Ga je mee een sigaretje smoren?

Ik had die vrijdagavond eerder een date in gedachten met mijn zetel, een goed boek, een glas wijn en wat muziek op de achtergrond. Dat is een van mijn manieren om uit te blazen na een heel drukke week. Maar het werd een date met een paar honderd mensen op een receptie en feest in... Lees verder →

Nachtelijk dwalen

Ik heb altijd gevonden dat de nacht iets troostend heeft. Het jachtige van de dag maakt plaats voor duisternis, stilte en rust. Of zo zou het toch moeten gaan. Los van het feit dat je lichaam en geest slaap nodig hebben om gezond te kunnen zijn, vind ik slapen heerlijk. Vooral in de winter. Als... Lees verder →

De wijsheid van bomen

Twee Japanners lopen over straat. “Wij praten soms urenlang over mos,” zeggen ze tegen reportagemaker Paulien Cornelisse voor haar programma Tokidoki. “Ja, mos bestaat al langer dan de mens. Het is kalm en vredig. Het is er altijd. Zilvermos geeft me levensadvies,” gaat de ene verder. “Ja, zilvermos, dat is echt gaaf spul,” knikt de... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑