Afwezigheidsassistent

Het is niet de schrijfster van Levenskunst die zich vandaag tot u richt. Het is haar afwezigheidsassistent. ‘Schrijf jij maar iets deze week,’ zei ze, ‘ik ben met vakantie en er is geen nieuw Levenskunstschrijfsel.’ Welke boodschap ik moest instellen, vroeg ik haar. Je zou denken dat dat een simpele vraag is, met een simpel antwoord. Maar toen begon de ellende.

Ze keek me met gefronste wenkbrauwen aan. ‘Jij bent toch de afwezigheidsassistent, is dat niet jouw specialiteit? Boodschappen schrijven voor wanneer iemand afwezig is?’.

Ze gaf mij echter bitter weinig informatie. Ik moest haar dus een heleboel vragen stellen om mijn werk correct te kunnen doen. ‘Hoe lang ben je afwezig? Beantwoord je ondertussen berichten? Is er een Levenskunst-vervanger? Wil je een formele of informele toon in je afwezigheidsbericht? Afsluiten met vriendelijke of zonnige groeten of toch maar liever een gewichtig hoogachtend?’.

Ze liet de vragen over zich heen spoelen, glimlachte en een stilte groeide, terwijl ze mij indringend aankeek. Ik werd er ongemakkelijk van. Ik stelde haar enkel de vragen die een afwezigheidsassistent hoort te stellen. Het enige wat zij hoefde te doen, is antwoorden. Kort en bondig. Maar bondigheid, dat is niet haar sterkste kant, te beoordelen aan die Levenskunst-schrijfsels van haar.

‘Lieve afwezigheidsassistent, ik vrees dat je zelf toe bent aan vakantie. Zoveel vragen, zoveel stress!’ zei ze toen en ze nipte op haar dooie gemakje van een kop zwarte koffie.

Ik ben altijd op mijn hoede voor mensen die zwarte koffie drinken – zelfs geen suikertje deed ze in dat zwarte brouwsel! – en sloeg haar aanbod voor een kopje kordaat af. Ze maakte mij andermaal ongemakkelijk door me met ‘lieve’ aan te spreken. Als afwezigheidsassistent hou ik het liever zakelijk. Wat is er mis met ‘beste’? Voor ik haar kon verzekeren dat ik mijn job als afwezigheidsassistent ALTIJD onder controle heb, ging ze verder.

‘Het ding is: ik ga niet compleet afwezig zijn. Die woorden die in de meeste afwezigheidsberichten staan Ik ben er even niet of Ik ben afwezig van blablabla tot blablabla, die zitten me niet goed. Ik ben er namelijk wél. Levenskunst, dat zet je niet af en aan. Mijn vakantieplan is net om heel erg aanwezig te zijn. Maar niet overal. Ik ga mijn aandacht geven aan de mensen, plaatsen en dingen die ik zelf kies. Ik wil er niet tussenuit, ik wil er middenin zijn. Een paar dingen plan ik en voor de rest laat ik het op mij afkomen, het hoofd vrij van wat moét. Snap je?’.

Maar ik begreep haar niet. Ik ben een àfwezigheidsassistent. Geen àànwezigheidsassistent. Dat zei ik haar ook. Ze moest er om lachen, maar het was allerminst grappig bedoeld.

Mijn geduld raakte op. Ik heb al eerder lastige klanten gehad, maar niet zo lastig als die Levenskunst-schrijfster.

Ik had mijn ontslag kunnen indienen. Maar ik deed het niet, want ik geef niet zomaar op als het moeilijk wordt.

Tot u richt zich vandaag dus de afwezigheidsassistent:

Lieve lezer

De schrijfster van Levenskunst is momenteel afwezig, maar ook heel erg aanwezig. Ergens anders dan. Waar en met wie, dat weet ze zelf nog niet helemaal. Een nieuw Levenskunst-schrijfsel komt er op een nog niet nader bepaald moment.

Zonnige groetjes van ergens tussenuit en middenin.

Een gedachte over “Afwezigheidsassistent

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: